یاوران محیط زیست سیمره(یاوران منظومه شمسی) Seimare Environment helper

محیط زیست و منابع طبیعی در: شهرستان ،استان ،کشورجمهوری اسلامی ،منظومه شمسی - همایش ها وسمینارهای زیست محیطی داخلی و خارجی -مقالات زیست محیطی

  

 

نام و نام خانوادگی: مهناز رنجبر                                   

تاریخ فارغ التحصیلی: 1384                             رشته: علوم محیط زیست                         

استاد راهنما: دکتر نعمت الله جعفر زاده حقیقی فرد

اساتید مشاور: دکتر محمد پیری، دکتر مژگان خدادادی 

عنوان پایان نامه به فارسی: بررسی میزان سمیّت MTBE  با استفاده از آزمون زیستی

چکیده:

در این پروژه سمیّت MTBE بر روی کراستاسه دافنیاماگنا (کلادوسرا) در آزمایشگاه مرکزی ادارۀ آب و فاضلاب اهواز بر اساس روش های استاندارد 23 و 202 OECD و 6341 ISO و با جستجوی علمی و بررسی کتابخانه ای بمدت 16 ماه انجام پذیرفت. برای این کار از MTBE شرکت مرک آلمان، با درجه خلوص 100% و دانسیتۀ 740 گرم در لیتر استفاده شده است. دافنیاماگنا نیز از مرکز تحقیقات شیلات گیلان (انزلی) تهیه گردید، سپس با استفاده از روش های استاندارد سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا و انجمن بهداشت عمومی آمریکا، کشت و تکثیر شد و در 4 مرحلۀ آزمایش مورد استفاده قرار گرفت.

در شروع کار، آزمایش اوّلیه برای تعیین میزان حساسیت دافنیاماگنا نسبت به MTBE در زمان 24 ساعت انجام گردید، سپس آزمایش های اصلی و نهائی با محلول های ساخته شده حاوی  MTBE، فراکسیون های سازگار آبی (WAFs) در زمان های 24  و 48  ساعت صورت گرفت.

ارزیابی های زیستی ساکن در 4 مرحلۀ آزمایش و با استفاده از نتایج خام بدست آمده، انجام و نمودارهای مربوطه به روش آنالیز پروبیت رسم گردید و مقادیر 24 و 48 ساعت LC90, LC50, LC10 با میزان 192، 246، 346 و 361 میلی گرم در لیتر به ترتیب برای LC10 و 646، 602، 476 و 292 میلی گرم در لیتر برای LC50 و در نهایت 842، 946، 393 و 705 میلی گرم در لیتر برای LC90 در 4 مرحلۀ آزمایش محاسبه گردید. محدودۀ غلظت مجاز در 24 و 48 ساعت برای MTBE  نیز در 4 مرحلۀ آزمایش برای این موجود، به ترتیب برابر با 2/64، 2/60، 6/47 و 3/29 mg/l تعیین شد.

نتایج نشان داد که دافنیاماگنا برای ردیابی سمیّت MTBE  در آب های سطحی، زیرزمینی و ... می تواند مورد استفاده قرار گیرد. همچنین مشخص گردید که کراستاسه از مقاومت بالائی در مقابل آلودگی های ناشی از فراکسیون های محلول آبی MTBE برخوردار است. در نهایت پس از 24 و 48 ساعت در معرض قرارگیری، اختلاف معناداری در فعالیت و مرگ و میر دافنیاماگنا مشاهده نشد، بنابراین MTBE پس از دورۀ 48 ساعته در معرض قرارگیری با میزان کمتر از 1000 میلی گرم در لیتر LC50  طبق جدول استاندارد چک و اسلواکی بعنوان ماده ای با درجه سمیّت کم تعیین شد.

کلید واژه ها: ارزیابی زیستی، MTBE، دافنیاماگنا، آلودگی آب